Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/318 E. 2024/6570 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/318
Karar No
2024/6570
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1278 - 2021/1795 SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme, temyiz isteminin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi 01.06.2019 tarih ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7174 sayılı Kapadokya Alanı Hakkında Kanunun "Çeşitli hükümler" başlıklı 9. maddesinin 1. fıkrasında, "2863 sayılı Kanun kapsamında Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüklerine, Koruma Uygulama ve Denetim Büroları ile Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerine verilen görev ve yetkiler Kapadokya Alanında, idare tarafından yürütülür.” hükmü ile yine aynı Kanunun "Geçiş dönemi bütçesi ve diğer işlemler" başlıklı geçici 1. maddesinin 3. fıkrasında, "İkinci fikra uyarınca İdareye devredilen sözleşmelerden dolayı ilgili idarelerce taraf olunan davalar, Kapadokya Alanı ile ilgili Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu kararları ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu kararlarına karşı açılan davalar ile başlatılmış olan takiplerde İdare kendiliğinden taraf sıfatını kazanır. Bu sözleşmelere ilişkin olarak bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce ilgili idarelerce yapılmış iş ve işlemler sebebiyle açılacak dava ve takipler İdareye yöneltilir.” hükmü gereğince suçtan zarar gören Kapadokya Alan Başkanlığının 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davaya katılmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, katılan kurum adına Hazine vekilinin hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak inceleme yapılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık tarafından, Nevşehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12.11.1999 tarih ve 1123 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalan taşınmaz üzerine iki adet yapı inşa edildiği iddiasıyla dava açıldığı, mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda, uydu fotoğrafları incelendiğinde, suça konu yapıların 2004 yılında mevcut olduklarının belirtildiği anlaşılmıştır. İlk derece mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, dava konusu yapıların kaldırıldığının, bilirkişi raporunda yapıların yıkılarak doğal yapıya zarar vermeden geriye dönüşümünün sağlandığının belirtildiği hususları gözetilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin ve sanık müdafinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde, sanığın davaya konu edilen yapıyı 2000 yılında yaptığını savunduğu, 25.02.2021 tarihli bilirkişi ek raporunda yapının 2004 yılı uydu görüntülerinde mevcut olduğunun belirtildiği, keşif sonrası alınan 16.02.2021 tarihli bilirkişiler kurulu raporunda ise yapının sonradan yıkılarak doğal yapıya zarar verilmeksizin geriye dönüşümünün sağlandığı yönünde görüş bildirildiği cihetle, lehe yorumla, davaya konu edilen yapının 2004 yılı ve öncesinde tamamlandığının kabul edilmesi gerektiği, sanığa yüklenen eyleme uyan 2863 sayılı Kanun'un 65/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu, sanık hakkında yapılan ihbar üzerine soruşturmaya başlama tarihi olan 22.09.2020 itibarıyla esasen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu, bu nedenle sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar vermek gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilerek, ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek düşmesine karar verilmesinde, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/318, K. 2024/6570, T. 21.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-318-e-2024-6570-k-6e36b52e84b6