Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3147 E. 2025/6831 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/431 E., 2021/749 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutukluluk ve kanuni gözaltı süresinde hakim önüne çıkarılmama, haksız tutuklama, makul sürede hakim önüne çıkarılmama ve makul sürede hakkında hüküm verilmeme nedeniyle 600.000,00 TL maddi ve 4.400.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin taleplerinin yasal şartlar oluşmadığından ayrı ayrı reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; kanunda belirtilen koşullar dışında gözaltına alınma, tutuklanma veya tutukluluğunun devamına karar verildiğine, kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmadığı, davacının makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmadığı, gözaltına alınma ve tutukluluk kararının yakınlarına bildirilmediği, tutuklama işlemine karşı kanunda öngörülen başvuru imkânlarından yararlandırılmadığı, göz altına alındığının yakınlarına bildirilmediğine, bu hususlar araştırılmadan davanın reddine karar verildiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/90 Esas, 2018/17 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.07.2016 tarih 2016/441 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, davacının yapılan yargılama sonunda müebbet hapis cezasına hükmedildiği, mahkumiyet hükmünün 04.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, davacının halen hükümlü olduğu, davacının tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı anlaşılmakla, davacının taleplerine ilişkin Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/90 esas sayılı dosya kapsamı ile davacının anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan müebbet cezası olarak kesinleştiği, suç hakkında beraat kararı verilmediği, yakalama tutanaklarının ve tutuklama müzekkerelerinin tanzim edildiği, haklarının hatırlatıldığı, evraklarda tazminatı gerektirecek önemli bir eksikliğin bulunmadığı, dosyada beraat kararı ve yakalama ve tutuklama yönünden tazminatı gerektirecek sebep bulunmadığından, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının tazminat isteminin CMK'nın 141/1(a), (b), (d), (h), (k) maddelerindeki nedenlere dayanmasına rağmen Mahkemece sadece CMK'nın 141/1-e maddesi nedeniyle tazminat taleplerinin reddine hükmedildiği, davacının asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek diğer taleplerine ilişkin olumlu olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, davacının karşılanmayan taleplerine yönelik mahkumiyet kararı verilen Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2018 tarihli 2017/90 Esas, 2018/17 Karar sayılı dosyasının ve yürütülen soruşturma evraklarının toplanarak, davacının her bir talebi yönünden gerekli araştırmanın yapılarak tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.09.2025 tarihinde karar verildi.