Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2854 E. 2025/7423 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2429 E., 2021/349 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 70.000,00 TL maddi tazminatın gözaltı tarihinden, 2.000,00 TL maddi tazminatın 20.08.2016 tarihinden, 8.000,00 TL maddi tazminatın 15.02.2019 tarihinden ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile ihraç tarihi ile tahliye tarihi arasındaki dönem için asgari ücret üzerinden hesaplanan 10.216,24 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının; davacının ihraç edildiği 29.10.2016 tarihe göre 15.10.2016 tarihinde maaş aldığı gözetilerek 15.11.2016 tarihinden tahliye tarihi arasındaki dönem için hesaplama yapılarak maddi tazminatın 9.479,72 TL'ye indirilmesi ve manevi tazminatın 20.000,00TL'ye yükseltilmesi ve buna bağlı olarak değişen vekalet ücretinin 4.421,95 TL olarak belirlenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün manevi tazminat bakımından bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı oluğuna, maddi tazminatın hatalı hesaplandığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, hükmedilen manevi tazminat miktarının çok düşük olduğuna, talep edilen manevi tazminata hükmedilmesine ve davacının son aldığı maaş ve döner sermaye üzerinden tutuklu kaldığı süre esas alınarak maddi tazminatın hesaplanması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/33 Esas – 2017/114 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.08.2016- 09.06.2017 tarihleri arasında 298 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 2019/117 Esas- 2019/744 Karar sayılı ilamı ile davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 30.05.2019 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının maddi ve manevi tazminat ile değişen vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Kamu görevinden 29.10.2016 tarihinde ihraç edilen, Ekim 2016 maaşını almış olan ve maaşını iade ettiğine dair bilgi bulunmayan davacının maddi kaybının 15.11.2016 tarihinden itibaren hesaplanmasına rağmen faiz başlangıcının bu tarihten başlatılması yerine gözaltı tarihinden başlatılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.