Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2877 E. 2025/7343 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3018 E., 2020/2125 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve elkoyma nedeniyle 500.000,00TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında tazminat taleplerinin kabul edilmesi gerektiğine ve duruşma açılmadan gerekçesiz karar verildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/68 Esas – 2018/274 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılama yapıldığı, yapılan yargılama sonunda davacı hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına kararı verildiği, 10.11.2020 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 141. ve devamı maddeleri uyarınca tazminat davasının haksız koruma tedbirleri nedeniyle açılabileceği, oysa ki, sanık hakkında uygulanan gözaltı ve tutuklama tedbirlerinin haksız olmadığı, davacının üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraat kararı değil mahkumiyet kararı verildiği ve Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yargılama aşamasında henüz ceza dosyasının istinaf aşamasında bulunduğu bu haliyle ortada kesinleşmiş bir beraat kararının bulunmadığı, bu haliyle dava şartı olan beraat veya takipsizlik kararının kesinleşmesi şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla duruşma açılmaksızın ve davanın esasına girilmeksizin davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5320 sayılı Kanunun 6/1. maddesine göre, davacının tazminat talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141. ve 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanacağı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 142/5. maddesi gereğince dava dilekçesi ve ekindeki belgeler Hazine ve Maliye Bakanlığının yargı yeri çevresindeki temsilcisine tebliğ edilip, aynı Kanunun 142/7. maddesi gereğince davacı ile Hazine vekili duruşmadan haberdar edilerek, Cumhuriyet savcısının da katılımıyla duruşma yapılarak karar verilmesi gerekirken tensip ile davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.