Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2635 E. 2024/2700 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1945 E., 2020/871 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 19.09.2018 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 975.000 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; faili meçhul akaryakıt hırsızlığı nedeniyle müvekkiline ait araca elkonulduğunu, bu aracın müvekkilince haricen satıldığını ancak trafik kaydının kendisi üzerine olduğunu, elkoymaya konu suçtan zamanaşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi üzerine aracın iadesini talep ettiklerini, talep üzerine araç hakkında müsadere kararı verildiğini, bu karara itiraz sonucunda aracın müvekkiline iadesine karar verildiğini, müsadereye konu yargılamanın devam etiği süreç boyunca aracın trafik kaydının silinmediğini ve bu suretle tüm bu süre zarfında müvekkili üzerine MTV borcu biriktiği ve aracın fiilen kullanılamaması nedeniyle oluşan maddi zararı dolayısıyla tazminata hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz isteminde bulunmuştur. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2005/4650 soruşturma sayılı dosyasında akaryakıt hırsızlığı dolayısıyla yürütülen soruşturma kapsamında davacıya ait araca 21.01.2015 elkonulduğu, yapılan soruşturma sonunda zamanaşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacının bahse konusu aracını elkoyma tarihinden önce 2004 yılında haricen sattığı, aracın 3. şahıslarca satın alınmasından sonra akaryakıt hırsızlığında kullanılması üzerine elkoyma işleminin gerçekleştiği, elkoyma tarihi itibariyle aracın trafik kaydının silindiğinin tespit edilmesiyle davacının herhangi bir zararı bulunmadığı anlaşıldığından, kanunda öngörülen yasal şartlar oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.