Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2221 E. 2025/5822 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2221
Karar No
2025/5822
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/162 E., 2020/303 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 16.644.10 TL maddi tazminatın ihraç tarihi olan 29.10.2016 tarihinden, 34.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''15.997.9 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 18.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın 3 aylık yasal süre içinde açılmadığına, davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir. Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı yönünden Anayasa'da yer alan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı, adil yargılanma hakkı ile masumiyet karinesinin ihlal edildiğinden hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/201 Esas – 2018/194 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 18.08.2016 - 13.10.2017 tarihleri arasında 421 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.07.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü, davacının kamu görevlisi iken 23.08.2016 tarihinde görevden uzaklaştırılıp, 29.10.2016 tarihinde ihraç edildiği, bu tarihler arasındaki dönemde memurluk sıfatının devam ettiği, ihraç olduğu tarih ile tahliye tarihi arasındaki dönem bakımından net asgari ücrete göre maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''15.997.9 TL maddi tazminatın gözaltı tarihi olan 18.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine'' ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Tazminata esas ceza yargılama dosyasında, davacı hakkındaki beraat hükmünün CMK'nın 141 ve devamı maddeleri kapsamındaki tazminat hakları usulüne uygun hatırlatılarak, davacı ve vekilinin yüzüne karşı verildiği, hükme ilişkin gerekçeli karar ve kesinleşme şerhinin davacı asile 21.09.2018 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise CMK'nın 142/1 maddesinde düzenlenen ''Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ... içinde tazminat isteminde bulunulabilir.'' hükmüne aykırı şekilde, 05.04.2019 tarihinde 3 aylık yasal süre geçtikten sonra açıldığı dikkate alınarak, davanın süreden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/2221, K. 2025/5822, T. 30.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-2221-e-2025-5822-k-9fc4c263c948