Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2151 E. 2025/5837 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1304 E., 2020/959 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin 19.02.2018 tarihli dilekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 141/1-a-b-c-d-e-k-i maddeleri gereğince toplam 850.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebi hakkında Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/218 Esas sayılı dosyası ile 31.12.2018 tarihli dilekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 141/1-a-b-c-d-e-k-i maddeleri gereğince toplam 1.000.000,00 TL maddi, 1.350.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebi hakkında Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/7 Esas sayılı dosyasının hukuki ve fiili irtibat nedeniyle birleştirilmesi üzerine birleşen Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/218 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda taleplerin kısmen kabulü ile 18.362,29 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 17.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın 40.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Davacının kamu görevinden çıkarılması nedeniyle almış olduğu son maaş dikkate alınarak maddi tazminatın hesaplanması gerektiğine, atılı suçun niteliği de dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının yüksek olduğuna, reddedilen kısım yönünden lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/66355 soruşturma sayılı dosyası kapsamında davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 21.07.2016 tarihinde tutuklandığı, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 09.11.2017 tarihinde, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.11.2017 tarihinde tahliye edildiği, toplamda 17.07.2016-17.11.2017 tarihleri arasında 488 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 10.11.2017 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/226 Esas-2018/312 Karar sayılı ceza dosyasında yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 20.11.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kamu görevlisi iken 14.10.2016 tarihinde görevinden ihraç edilen davacının ihraç tarihi ile tahliye arasındaki süre yönünden net asgari ücret dikkate alınarak maddi tazminatın hesaplanması gerektiğinin kabulü ile kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince manevi tazminat miktarının 40.000,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Kamu görevlisi iken 14.10.2016 tarihinde meslekten ihraç edilen davacının ihraç tarihi ile tahliye tarihi olan 17.11.2017 tarihi arasındaki süre için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen 18.146,83 TL maddi tazminatın 14.10.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, fazla maddi tazminata hükmedilmesi ve faiz başlangıç tarihinin hatalı belirlenmesi,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2025 tarihinde karar verildi.