Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1511 E. 2024/7579 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1511
Karar No
2024/7579
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/80 E., 2020/2924 K. SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: 29.04.2017 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "15.11.2016" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a,c,e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonunda CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62/1, 53/1-2-3, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kendisine yapılan haksızlığı, kötü niyetli davranışı kapalı grup üyelerine göstermek amacıyla yaptığına, amacının kişisel verileri yaymak olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; diyabet üzerine çalışma yapan katılanın, diyabet çocukları olması nedeniyle tanıştığı sanık ile diyabetli çocukları olan ailelerle toplantı, yemek organizasyonları ve dernek ve facebook grupları oluşturulduğu, daha sonra aralarında çıkan sorunlar nedeniyle şikayetlerde bulunmaları nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, katılanın sanık ... ve temyiz dışı olan sanık ... hakkında İl Sağlık Müdürlüğüne yapmış olduğu şikayet dilekçesi ve yapılan soruşturma sonucu verilen kararı sanığın facebook hesabı üzerinden katılanın T.C. Kimlik numarası gözükür şekilde paylaşmasına konu olayda, paylaşılan karar ve dilekçenin katılanın T.C. kimlik numarasının bulunmuş olması nedeni ile bunun doğrudan bir kişisel verilerin izinsiz olarak kullanılması olarak kabul edilemeyeceği, zira kişilerin şikayet konusu yapılmak sureti ile alenileşen ve ilgili soruşturmada kullanılan bu bilginin yapılan soruşturma sonucu ile birlikte çevredeki kişileri bilgilendirmek amacı ile paylaşılmasınında suçun unsurları itibari ile oluşmayacağı gibi sanığın kastının da katılanın kişisel bilgilerini yaymak olmadığı, bu kasıtla hareket etmediğini beyan eden sanığın bu savunmasının aksine delil bulunmayıp, paylaşımın içeriği de nazara alındığında tamamı ile bu konuda verilen takipsizlik kararının çevresini bilgilendirmek ve aklandığını belirtmek amacı ile yayınlayan sanığın kişisel verileri yaymak suçunu işlediğine dair savunmasının aksine delil bulunmadığı gibi suç kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmayıp, suçun unsurları itibari ile oluşmadığı gerekçeleri ile sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a,c,e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan duruşmalı yapılan inceleme sonunda; diyabetli çocuklar hakkında çalışma yaptığı katılan ile yaşadıkları anlaşmazlık nedeniyle katılanın hakkında yaptığı şikayet dilekçesini kişisel verisi olan T.C. Kimlik numarası gözükecek şekilde yayınlaması nedeniyle atılı suçun sübut bulduğu kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/1511, K. 2024/7579, T. 16.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-1511-e-2024-7579-k-57e8aa474b22