Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1167 E. 2025/7387 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1443 E., 2020/1725 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, Onama

Sanık ... yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'un sanık ... hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz istemi yönünden; Eşinin ve çocuğunun ölümü ile kendisinin de yaralanması nedeniyle suçtan zarar gördüğü anlaşılan ancak kendisine katılma hakkı hatırlatılmayan, müdafii aracılığıyla diğer sanık ... ... bakımından kurulan hükmü temyiz etmek suretiyle de katılma iradesini ortaya koyan sanık ...'un 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/6, 5271 sayılı Kanun'un 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan sanığın taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ... müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ... bakımından bakımından kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine, sanık ... bakımından kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, diğer sanığın meydana gelen kazada kusurunun bulunduğuna, beraat kararı verilmemesi gerektiğine, sanık ... bakımından ise beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 31.01.2018 günü saat 7.34 sıralarında gün durumunun alacakaranlık olduğu, bölünmüş, iki şeritli, yatayda virajlı, düşeyde eğimli, meskun mahal sınırları dışında Devlet karayolunda, sanık ... sevk ve idaresindeki otomobil ile sağ şeritte seyir halinde iken yolunda sağında bankette dörtlüleri yanar vaziyette park halinde olan sanık ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonun sol arka köşe ve tekerlek kısmına, aracının sağ ön kısımları ile çarpması neticesinde sanık ...'un aracında bulunan eşinin ve çocuğunun ölümü, kendisinin de 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; Yerel Mahkemece, sanık ...'un asli kusurlu, sanık ...'ın ise kusurunun bulunmadığı yönünde mütalaayı içeren İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın 13.03.2019 tarihli raporunun hükme esas alınması suretiyle, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2., 22/6 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-b maddeleri gereğince taksirle öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, sanık ... bakımından ise arızalanan aracını zorunlu hal nedeni ile taşıt yolu dışına bankete çekip dörtlü ikaz lambaları yanar vaziyette park ettikten sonra sevk ve idare hatasıyla taşıt yolundan çıkıp bankete giren sanık ... yönetimindeki araç tarafından çarpılması sonucu karıştığı kazada taksire dayalı kusurunun bulunmadığı kanaatiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR A. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85/2, 22/6, 5271 sayılı Kanun'un 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 286/2-h maddesi uyarınca, davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar temyizinin mümkün olmaması ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesini 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde karar verildi.