Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9631 E. 2025/5706 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4757 E., 2019/3060 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 63, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince " sanığın kullandığı aracın olay sırasındaki hızının teknik olarak tespitine dair bilirkişi raporu alınarak, sonucuna göre bilinçli taksir hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, hız tespitine ilişkin görüş içermemesi nedeniyle hüküm kurmaya elverişli olmayan rapor ve tutanaklar ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması" gerekçesiyle bozma kararı verildiği, İlk Derece Mahkemesince karar uyularak gerekli incelemeler yapıldıktan sonra sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62,63, 53/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine dair kararın temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; kusura,eksik incelemeye,bilinçli taksirin oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 18:30 sıralarında gece vakti, yağmurlu havada sanığın sevk ve idaresinde bulunan (aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'e ait) ... plakalı otomobil ile Elazığ istikametinden Muş istikametine doğru giderken Bingöl Şehirlerarası otogarı mevkiine geldiğinde yaya geçidini kullanarak yolun sağından soluna geçmekte olan ve kucağında 1 yaşındaki bebeği bulunan ...'ya olan çarptığı, ... ve bebeğin çarpmanın etkisiyle havalandıkları, ...'nın 48 metre, bebeğinin 65 metre öteye düştüğü, aracın kaza yerine 93 metre uzakta durabildiği, Sanığın alınan savunmasında yaklaşık 60-70 km/saat hızla yolun sağ şeridinden ilerlerken ...'nın yola girdiğini gördüğünü, sol şeride doğru kaçtığını fakat kazanın gerçekleştiğini beyan ettiği olayda; çapma noktasının işaretlerle belirlenmiş yaya geçidinde yolun ortalarında olduğu, çarpma noktasının 121 metre gerisinde yaya geçidi yaklaşım levhası bulunduğu, olayda, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre; sevk ve idaresindeki otomobil ile seyri sırasında dikkatini yola vermediği, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyrettiği, hareket alanını kontrol altında bulundurmadığı, hızını mahal şartlarına göre ayarlamadığı, olay mahallinin gerisinde ki yaya geçidi yaklaşım levhasını dikkate alıp hızını her an duracak şekilde azaltması, olay mahallinde işaretlerle belirlenmiş yaya geçidi bulunmasına ve yaya geçidini kullanarak karşıya geçen veya geçmek üzere bulunan yayaların varlığını ve aracının teknik özelliklerini de göz önünde bulundurarak kontrollü bir şekilde seyrine devam etmesi gerekirken, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi neticesinde yaya geçidini kullanarak yolun karşısına geçmek üzere kaplamaya girmiş müteveffalara tedbirsizce çarpması ile sebebiyet verdiği kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışlarından kaynaklı asli ve tamamen kusurlu olduğu, olay mahallinde azami hız sınırı 50 km/h olmasına rağmen yapılan bilirkişi incelemesine göre sanığın aracını en az 97,60 km hızla seyretmesi, olay mahallinin gerisindeki yaya geçidi yaklaşım levhasını dikkate alıp hızını her an duracak şekilde azaltmadığı, olay mahallinde işaretlerle belirlenmiş yaya geçidi bulunmasına rağmen tedbirsizce seyrine devam etmesi nedeniyle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş olup istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2025 tarihinde karar verildi.