Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9024 E. 2024/6388 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/206 E., 2020/281 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama nedeniyle 950.000,00 TL maddi, 500.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 6.273,54 TL maddi tazminatın ihraç tarihinden, 10.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının manevi tazminatın eksik olduğundan 20.000,00 TL olması gerektiği, maddi tazminatın eksik olduğundan 14.611,16 TL olması gerektiği ve buna göre değişen vekalet ücretinin 5.191,67 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; istinaf mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle ihraç olduğunu ve halen iade olmadığını, maddi tazminatın son maaş bordrosu üzerinden hesap edilmesi gerektiğini, hükmedilen tazminatların eksik olduğunu, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın zaman aşımı nedeniyle reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatların fazla olduğu ve reddi gerektiğini, davacı tutuklanmasına ve gözaltına alınmasına kendisi sebebiyet verdiğini, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, faiz uygulanmasının hatalı olduğunu, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/32 Esas - 2019/372 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.08.2016 - 21.07.2017 tarihleri arasında 350 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacını beraatine hükmedildiği, hükmün 04.10.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile 15.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, faiz uygulanmasının hatalı olduğuna ve sair temyiz sebeplerine, davacı vekilinin maddi tazminatın eksik olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok eksik manevi tazminata hükmolunması, 2-UYAP'tan yapılan kontrolde davacının kamu görevi ile ilişiğinin kesilmediği tespit edildiği, kamuda aktif çalışan olarak görünen davacının geriye dönük maaş alacaklarının idare tarafından kendisine ödenmesi gerektiği anlaşıldığından, davacının kamu görevi bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre davacının maddi tazminat talebinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.