Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8814 E. 2024/5643 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1774 E., 2020/2 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin kanunda belirtilen koşullar dışından yakalama, tutuklama ve tutukluluğun devamına karar verilmesi, kanuni gözaltı süresi içerisinde hakim önüne ve makul sürede yargılama merci önüne çıkarılmaması, koşulları oluşmadığı halde davacının aracına üzerine ihtiyati tedbir konulması nedeniyle tasarruf yetkisinin kısıtlandığını belirterek; 35.000 TL maddi ve 115.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava dilekçesinde belirtilen talepler hakkında değerlendirme yapılmadan davacı hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesine dayanılarak eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 26. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/322 Esas, 2018/405 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 26/07/2016 tarihinde gözaltına alındığı, 01/08/2016 tarihinde Yalova Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/231 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, 6 gün gözaltında kaldığı, Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/453 Esas - 2017/366 Karar sayılı kararıyla davacı hakkında 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, davacının istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 2018/213 esas 2018/229 karar sayılı ve 12/02/2018 tarihli kararı ile esastan reddedildiği, esastan ret kararına vaki temyiz istemi ile Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2018/4376 Esas 2018/4678 Karar sayılı ve 29/11/2018 tarihli kararı ile reddedildiği ve mahkumiyet hükmünün aleyhe temyiz olmadan kesinleştiği anlaşılmakla; sonuç olarak davacının uğradığı kayıplar için 35.000 TL maddi 115.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınması ile yargılama masrafı ve vekalet ücretinin davalı üzerinde bırakılması talebiyle yapılan yargılamada Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarih 2017/453 Esas 2017/366 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine ilişkin kararın istinaf ve Yargıtay aşamalarından geçerek 29/11/2018 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında CMK 141. maddesinde ön görülen şartları taşımayan tazminat talebine ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı vekilinin 04/03/2019 havale tarihli dava dilekçesinde, davacı hakkında kanunda belirtilen koşullar dışından yakalama, tutuklama ve tutukluluğun devamına karar verilmesi, kanuni gözaltı süresi içerisinde hakim önüne ve makul sürede yargılama merci önüne çıkarılmaması, koşulları oluşmadığı halde davacının aracına üzerine ihtiyati tedbir konulması nedeniyle tasarruf yetkisinin kısıtlandığını belirterek; 35.000 TL maddi ve 115.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, davacının taleplerinin dayanağının 5271 sayılı CMK'nın 141/1-a, 141/1-b, 141/1-d ve 141/1-j maddeleri olduğu, mahkemece davacı hakkında yürütülen soruşturma dosyasının tamamının denetime elverişli şekilde onaylı örneği dosya içerisinde alınarak davacının her bir talebi yönünden tazminat şartlarının davacı yönünden oluşup olmadığının karar yerinde gerekçelendirilerek hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.