Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7317 E. 2025/3023 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2513 E., 2019/1273 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 53/1-3. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Sanığın hızı ile ilgili kesin bir yargıya ulaşılamasa da görüntüler incelendiğinde sanığın frene dahi başvurmadığı ve mağdura çarpıp kaçtığının görüldüğüne ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur durumunun tam olarak tespiti açısından adli tıptan rapor aldırılmamasının usule ve yasaya aykırı olduğuna, cezanın fazla olduğuna, takdiri indirim uygulanmamasına, sanığa beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 17/03/2018 günü saat 13.25 sıralarında Suriye uyruklu sanık ...'ın olay tarihinde ...'nun yıkanması için ...'nın işlettiği ... Otopark isimli işyerine bıraktığı otomobili alarak otoparktan ayrıldığı, meskun mahalde gündüz vakti idaresindeki otomobil ile bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalli yaya geçidine geldiğinde seyrine göre solundan yaya geçidi üzerinden karşıdan karşıya geçmek isteyen mağdur yayaya yaya geçidi üzerinde çarpıp olay yerinden ayrıldığı, mağdur yayanın öldüğü olayda, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, sanığın kaza sırasında kontrolünü kaybedecek denli hız yaparken kazaya sebebiyet vermesi ve mağdura çarpıp kaçması nedeniyle, söz konusu kazada bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu değerlendirilerek TCK'nın 22/3 maddesi uygulanmıştır . 2. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılamada; sanığın meskûn mahalde gündüz vakti, açık havada, bölünmüş yolda otomobil ile seyrederken kaza mahalline geldiği esnada seyrine göre solundan karşıya geçmek için yola giren ve yaya geçidinden geçmekte olan mağdura çarptığı olayda, sanığın çok hızlı vaziyette seyrettiğine yönelik somut bir tespitin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, bilinçli taksir koşullarının gerçekleşmediği kabul edilmiş olup sanığın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.