Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6870 E. 2023/5353 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/6870
Karar No
2023/5353
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2531 E., 2018/3052 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 27.10.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 06.09.2016 - 09.09.2016 tarihleri arasında gözaltına alınan davacı hakkında yürütülen soruşturma sonunda takipsizlik kararı verildiğinden bahisle davacının manevi zararlarının tazmini için 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 09.01.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılıp açılmadığının mahkemece araştırılması gerektiğini, istenilen tazminatın fahiş olduğunu ve davanın reddi gerektiğini beyan etmiştir. 3. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2018 tarihli ve 2017/451 Esas, 2018/340 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.12.2018 tarihli ve 2018/2531 Esas, 2018/3052 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25.09.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "... davacının soyut FETÖ/PDY Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma iddiasıyla evinde istirahat halinde iken sabahın erken saatlerinde 06/09/2016 tarihinde gözaltına alındığı, 09/09/2016 tarihinde savcılık kararıyla serbest bırakıldığı 4 gün haksız olarak gözaltında tutulduğu, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosu'nunn 2017/51565 soruşturma, 2017/27738 takipsizlik kararının davacıya 28/07/2017 tarihinde tebliğ edildiği, süresinde açılan ve kanunen hakkı bulunan tazminat talebi nedeniyle gözaltında geçirdiği sürede uğramış olduğu manevi zarar nedeniyle üzüntü derecesine göre 1000 TL manevi tazminatın 06/09/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." denilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücretinin 845,00 TL olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Tazminat talebinin dayanağı olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/51565 Soruşturma – 2017/27738 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahı örgüt suçundan 06.09.2016 - 09.09.2016 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma neticesinde davacı hakkında 19.07.2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın itiraz edilmesizin kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142 inci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır. 2. Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir manevi tazminat tayin edildiği anlaşılmakla, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.12.2018 tarihli ve 2018/2531 Esas, 2018/3052 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/6870, K. 2023/5353, T. 05.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-6870-e-2023-5353-k-0020f1f63f10