Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6830 E. 2023/488 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 30.10.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının uyuşturucu madde ticareti suçundan 13.04.2017 tarihinde gözaltına alınıp 14.04.2017 tarihinde tutuklandığını, 24.08.2017 tarihinde tahliye edildiğini yapılan yargılama sonucunda ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/232-2017/204 sayılı kararıyla beraatine karar verildiğini, ayakkabı ustası olan davacının söz konusu süre içinde çalışamaması ve cezaevinde yaptığı masraflara esas olmak üzere 30.000,00 TL maddi, tutuklu kaldığı süre içerisinde yaşadığı üzüntü, itibar kaybı için ise 60.000,00 TL manevi tazminatın 13.04.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 09.01.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, zararı ispata yarar belge sunulmadığını, istenen miktarın fahiş olduğunu ve tazminat isteme koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2018 tarihli ve 2017/809 Esas, 2018/181 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2018/1535 Esas, 2019/2211 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2021 tarih, 2019/90425 sayılı tebliğnamesi ile karara karşı yapılan temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi ayakkabı ustası olarak yoğun şekilde çalıştığı sırada tutuklandığından davacının gelir kaybının asgari ücret üzerinden hesaplanmaması gerektiğine, eğer asgari ücretten hesaplanması gerekiyor ise de; SGK (Sosyal Güvenlik Kurumu) keseneğinin dikkate alınmaması gerektiğine, cezaevinde yapılan masraflar ile ziyaret masraflarının da maddi tazminat talebi içerisinde değerlendirilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın da davacının yaşadığı elem ve üzüntüyü gidermeye yetersiz olduğuna yöneliktir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/232-2017/204 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 13.04.2017-24.08.2017 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan davacının beraatine karar verildiğini, beraat kararının istinaf edilmeksizin 12.09.2017 tarihinde kesinleştiğini, kesinleşme şerhli beraat kararının sanığa 28.09.2017 tarihinde tebliğ edildiğini, davacı vekilinin yasal süre içerisinde 30.10.2017 tarihinde açtığı davanın süresinde olduğunu tespitle, maddi tazminatın hesaplanması için dosyanın tevdii edildiği bilirkişi raporuna göre davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı toplam 133 gün karşılığı asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamada 6.224,40 TL maddi kaybının bulunduğunun belirtildiği anlaşıldığından 6.224,40 TL maddi, davacının sosyal durumu ile tutuklulukta geçirdiği süreden dolayı duyduğu üzüntü karşılığı olacak şekilde takdiren 7.000,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/232-2017/204 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 13.04.2017-24.08.2017 tarihleri arasında 133 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 12.09.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır. Gelirine yönelik belge sunmayan davacının maddi kaybının tutuklu kaldığı döneme ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplanmasında isabetsizlik görülmediğinden davacı vekilinin buna yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre davacının cezaevinde yaptığı masraflar ile yakınlarının ziyaret sebebiyle yaptıkları masraflar gerçek zarar kapsamında değerlendirilemeyeceğinden bu bedellerin maddi tazminat hesabına dahil edilmemesinde isabetsizlik görülmemiştir. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünün üçüncü paragrafında açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2018/1535 Esas, 2019/2211 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.