Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6817 E. 2023/489 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 13.04.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının terör örgütüne üyelik suçundan 22.01.2010-25.01.2010 tarihleri arasında gözaltına alındığı, gözaltı sonrası çıkarıldığı mahkemece serbest bırakıldığını atılı suçtan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/264-2015/417 sayılı kararıyla beraat ettiğini belirterek gözaltı süresi ve sonrasında yaşadığı acı, elem ve ızdırap için 50.000,00 TL manevi tazminatın 22.01.2010 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 03.05.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkili mahkemeye süresinde açılıp açılmadığının, aynı konuda başka bir dava olup olmadığının, araştırılması gerektiğini, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, sebepsiz zenginleşmemeye yol açacak nitelikte olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2017/184 Esas, 2018/97 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/2846 Esas, 2018/3423 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.09.2021 tarih 2019/14882 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi davacının süreçte yaşadığı elem, ızdırap ve üzüntüye kıyasla hükmedilen miktarın yetersiz olduğuna yöneliktir.

III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/264 Esas – 2015/417 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 22.01.2010-25.01.2010 tarihleri arasında gözaltında kalan davacının yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek 14.11.2016 tarihinde kesinleştiği, davacının haksız olarak gözaltında geçen süresinin başka bir suçtan mahsup edilmediği tespit edilerek, davacının özgürlüğünden yoksun kaldığı zaman diliminde çektiği elem ve üzüntü nedeniyle objektif bir kriter olmamakla birlikte davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi dikkate alınarak haksız zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde hak ve nasafet ilkelerine uygun olarak 400,00 TL manevi tazminatın talep gereği gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/264 Esas – 2015/417 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 22.01.2010-25.01.2010 tarihleri arasında 3 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 14.11.20016 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 142 nci maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/2846 Esas, 2018/3423 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.