Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5114 E. 2025/2436 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/5114
Karar No
2025/2436
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1559 E. 2018/479 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13.01.2016 günü saat 01.30 sıralarında ...'nin sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, iki yönlü, aydınlatmanın mevcut olduğu, yol şerit çizgisinin devamlı düz çizgi olduğu virajlı yolda seyir halindeyken, aynı istikamette önünde seyir halinde olan sanığın idaresindeki aracı sollamaya çalıştığı sırada sanığın idaresindeki aracın sol yan kısımlarına çarpması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı şeride sürüklenip sokağın köşesinde bulunan evin bahçe duvarına çarpması neticesinde ... ile otomobilinde yolcu olarak bulunan ...'in öldüğü olayda, hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen raporda; ...'nin idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde, yolda mevcut sollama yasağına rağmen önünde aynı istikamette ilerlemekte olan sanığın idaresindeki otomobili sollamaya geçtiği, buna rağmen gerçekleştirmekte olduğu sollama manevrasını, geçmek istediği araca karşı ikazda bulunup sol şeridi takiben ilerledikten sonra arada yeterli mesafe oluşmasının akabinde tekrar sağ şeride girerek tamamlaması gerekirken de bu hususlara riayet etmemesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, sanığın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında suçun yasal unsurları oluşmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a.maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediği; ancak sanık lehine olan vekalet ücretine ilişkin tespit edilen hukuka aykırılığın, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararındaki vekalet ücretine ilişkin hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 2.Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/5114, K. 2025/2436, T. 06.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-5114-e-2025-2436-k-75afb412abac