Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/3286 E. 2024/1919 K. – Taksirle Öldürme

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/206 E., 2020/338 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin kararının, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2020 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz istemleri hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık müdafinin temyiz isteği; eksik incelemeye, kusur tespitine, ölenlerin kusurlu olduklarına, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, katılanlar lehine tek bir vekalet ücreti takdiri gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekillerinin temyiz isteği; eksik incelemeye, kusur tespitine, sanık hakkında ihmali davranışla kasten adam öldürmeden hüküm kurulması gerektiğine, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanığın TCK m.83/2 ve 85/3.maddesine göre ceza alması gerekirken taksirle öldürmeden ceza almasının hukuka ve adalet duygusuna aykırı olduğuna, cezada indirim yapılmaması gerektiğine, yetersiz gerekçe ile verilen cezanın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, saat 18:05 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla Muğla ili çevre yolundan Aydın ili istikametine doğru meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama yolda gündüz vakti seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde kavşak alanında anayola doğru çıkış yapmakta olan ölen sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ...plakalı motosikletle çarpışması sonucu motosiklet sürücüsü ... ile yanında yolcu olarak bulunan ...'ün olay yerinde öldükleri, kaza tespit tutanağı ve soruşturma aşamasında alınan 06.07.2015 tarihli Bilirkişi Raporuna göre, kazanın oluşumunda ...plakalı motosiklet sürücüsü ...'nın 2918 sayılı KTK'nın "Kavşaklarda geçiş önceliğine uymama" başlıklı 57. madesini ihlal ettiğinden aynı Kanunun 84. maddesinin (h) bendine istinaden asli kusurlu olduğu, ... plakalı otomobil sürücüsü sanık ...'ın ise 2918 sayılı KTK'nın 52/1-a. maddesinde belirtilen "Araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak" kusurunu ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın, sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.03.2020 tarihli ilâmıyla;

"...5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesindeki hükümden önce hazır bulunan sanığa son sözün verilmesi gerektiğine ilişkin düzenlenmeye rağmen, 01/10/2015 tarihli duruşmada sanık müdafinin beyanı alındıktan sonra hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan hüküm kurulması..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, uyma kararı verilerek sanığın savunmasının alındığı ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılanlar vekillerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.5237 sayılı TCK'nın 53/1. Maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" ve (g) bendindeki "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması, hükmün birinci paragrafında yer alan, "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suç sebepleri" ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.