Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10390 E. 2025/4049 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/10390
- Karar No
- 2025/4049
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/5275 E., 2020/1338 K. HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutuklama nedeniyle 300.000 TL maddi ve 700.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının ödemiş olduğu ve serbest meslek makbuzuyla ispatlanan avukatlık ücretlerinin maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle 28.640 TL maddi tazminatın en son vekalet ücretinin ödeme tarihi olan 29.09.2017 tarihinden, 10.000 TL manevi tazminatın ise tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, tazminata esas ceza davasında beraat eden davacı tarafından maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzuyla ödendiği ispatlanan miktarın, davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığı ve bu nedenle maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, ''maddi tazminat talebinin reddine'' ibaresi eklenmesi ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız tutuklama nedeni ile kendisini avukatla temsil ettirmek zorunda kaldığına, yapmış olduğu ödemelerin serbest meslek makbuzu dışında banka makbuzlarıyla da ispatlanarak kesin ve net olarak ortaya konulduğuna, tazminata konu ceza dosyasındak avukatlık vekalet ücretine ilişkin ödemenin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmemesinin ve buna bağlı olarak nispi vekalet ücretinin de eksik belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/570 Esas - 2018/437 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.04.2017 - 02.10.2017 tarihleri arasında 157 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, beraat hükmünün 25.09.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kamu görevlisi olan davacının tutuklu olduğu süreçte maaşlarının ödendiği, cezaevi ve yol masrafları gibi ödemelerinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği ancak avukatlık ücretine ilişkin ödemiş olduğu maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzuyla ispatlanan ödemelerinin, maktu vekalet ücretine ilişkin kısım mahsup edilerek kalan miktarın maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiği kabulüyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, tazminata esas ceza davasında beraat eden davacı tarafından maktu vekalet ücretini aşan ve serbest meslek makbuzuyla ödendiği ispatlanan miktarın, davacı ile avukatı arasındaki hukuki ilişkiye dayandığı ve bu nedenle maddi tazminat kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp yerine, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Hükmün yalnızca, davacının tazminata konu ceza dosyasında ödemiş olduğu vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamında ödenmesi gerektiği yönünden temyiz edildiği dikkate alınarak; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.