Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10080 E. 2025/2658 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/10080
Karar No
2025/2658
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/699 E. 2020/431 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız yakalama, gözaltı ve tutuklama nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının 28 günlük gözaltı ve tutukluluk süresi bulunduğuna, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından davalı aleyhine açılan koruma tedbiri nedeniyle manevi tazminat davasına konu edilen davada, davacı hakkında dava dilekçesinde belirtildiği gibi herhangi bir özgürlüğü bağlayıcı tedbirin uygulanmadığı ve bu haliyle 5271 sayılı CMK nın 141. maddesindeki tazminat isteme koşullarının oluşmadığından reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Gerekçeli karar başlığında, ''31/10/2019" olan dava tarihinin ''23/08/2019" olarak yazılması mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 142/9. maddesindeki “Tazminat davaları nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan nisbî avukatlık ücreti ödenir. Ancak, ödenecek miktar Tarifede sulh ceza hâkimliklerinde takip edilen işler için belirlenen maktu ücretten az, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu ücretten fazla olamaz” hükmü gereğince davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, dava değeri ve karar tarihi dikkate alınarak, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine, ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle tazminat talebinin mahkemece davacı hakkında herhangi bir özgürlüğü bağlayıcı tedbirin uygulanmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada davacının Ergani Sulh Ceza Hakimliğinin 05/08/2016 tarihli 2016/84 Sorgu numaralı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Diyarbakır D Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 06/08/2016 - 01/09/2016 tarihleri arasında tutuklu olarak bulunduğu görülmekle; ilgili cezaevinden tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği sorulması, davacı ile ilgili yakalama, gözaltı, tutuklama ve tahliye evraklarının aslı ya da onaylı suretinin denetime elverişli olacak şekilde dosya içerisine alınması, tüm deliller toplandıktan sonra tazminat şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10080, K. 2025/2658, T. 11.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-10080-e-2025-2658-k-c051be2ba11a