Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/4929 E. 2023/5065 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Uşak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/200 Esas, 2015/292 Karar sayılı kararı ile sanığın, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi,53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli ve 2016/81927 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebebi; Kusura ve eksik incelemeye ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Az ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Yerel Mahkemenin Kabulü: 1.Sanık ...'nın Azerbaycan vatandaşı olduğu, Uşak iline üniversite eğitimi için geldiği, yine kendisi gibi Azerbaycan vatandaşı olup, Uşak iline üniversite eğitimi için gelen arkadaşlarının da olduğu, olay günü sanık ve arkadaşlarının kiraladıkları araçla gezmeye karar verdikleri, aracı sanığın kullandığı, araçta toplam altı kişinin bulunduğu, İzmir- Ankara kara yolunda seyir halinde oldukları esnada sanığın aracın hızını giderek artırdığı, araçta bulunan arkadaşlarının kendisini uyardığı, ancak sanığın aracı süratli şekilde kullanmaya devam ettiği, daha sonra sanığın aracın hakimiyetini kaybettiği, önce refüje çarptığı sonra da takla atarak karşı şeride geçtiği, bu sırada karşı şeritten gelmekte olan ... plakalı sayılı müşteki ...'a ait olup olay anında ailesinin de içinde bulunduğu araca çarptığı, kaza neticesinde sanığın kullandığı ... plaka sayılı araçta bulunan arkadaşları ..., ... ve ...'nin olay yerinde öldüğü, ... ve ...'un ise yaralandıkları ancak sanıktan şikayetçi olmadıkları, müşteki ... hayati tehlike geçirecek şekilde ve aracında bulunan ... ve ... basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, ... ise yürüme ve konuşma yetisini kaybederek %98 engelli kalacak şekilde yaralandıkları anlaşılmaktadır. 2.Kaza tespit tutanağında ve soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporuna göre sanığın tam ve asli kusurlu olduğu; çarptığı ... sürücüsünün ise kusursuz olduğu tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür. A.Sanık Müdafinin Kusura İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; 1.Kaza tespit tutanağı ve trafik bilirkişi raporundaki tespitler dikkate alındığında sanığın tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit edilmiş olup; hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamış olup sanık müdafiininn temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. B.Katılanlar Vekilinin Ceza Miktarına İlişkin Temyiz İstemi Yönünden; Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmamış olup katılanlar vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/200 Esas, 2015/292 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2023 tarihinde karar verildi.