Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11955 E. 2024/8062 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/72 E. 2016/233 K. SUÇ : Taksirle Öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 ve 63.maddeleri uyarınca 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. B.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarının az olduğuna, kusur durumunun hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 31.12.2014 günü saat 21.30 sıralarında 0.58 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, 50 km/hız sınırı ile aydınlatmanın mevcut olduğu, iki yönlü, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, geldiği istikamete geri dönmek için U dönüşü yaptığı sırada aynı istikamette gerisinde seyir halinde olan ...'in idaresindeki motosiklet ile çarpışması neticesinde ...'in öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim edilen 20.04.2015 tarihli bilirkişi raporu ile İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 11.08.2015 tarihli raporda; sanığın idaresindeki aracıyla U dönüşü yapmaya başlamadan önce geriden gelen araçlar olabileceğini dikkate alıp ayna yardımıyla gerisini yeterince kontrol altında bulundurarak, geriden gelip aynı istikamete seyir halinde olan ölenin yönetimindeki motosikletin hız ve mesafesini gözeterek manevra yapması ile ilk geçiş hakkını düz seyretmekte ölene vermesi gerekirken bu hususlara riayet etmemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, ölenin ise yönetimindeki motosikletin hızını mahal şartlarına göre ayarlayıp görüş alanını yeterince kontrol altında tutarak seyretmesi ile U dönüşüne geçen otomobil için etkili fren ve manevra tedbirine başvurması gerekirken bu hususlara riayet etmemesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkındaki temel ceza belirlenirken, uygulama maddesinin TCK’nın 85/1. maddesi yerine, 85/2. olarak gösterilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Ereğli(Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 1.paragrafındaki ''85/2'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''85/1'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.