Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11517 E. 2024/4090 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/644 E., 2016/237 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6 ve 63.maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Ankara Büyükşehir Belediyesi Aski Genel Müdürlüğü'ne ait kamyonun şoförlüğüne yapan sanığın, 25.08.2015 günü saat 16.00 sıralarında Etimesgut İlçesinden kamyona yüklediği 10 ton stabilize yol malzemesini Kırkkonaklar bölgesine doğru götürdüğü ve Ziyaurrahman Caddesi'nden rampa aşağı seyrettiği sırada yolun ilerisinde kırmızı ışıkta araçların durduğunu görmesi üzerine sanığın savunmasına göre fren yapmasına karşın aracın durmayacağını düşünerek önündeki araçlara çarpmamak için kamyonu yolun sağına yol dışına doğru sevk ettiği ve yolun sağında park halindeki aracının bagajından kablo almakta olan ...'e çarpması neticesinde ...'in öldüğü olayda,, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı, 26.08.2015 tarihli bilirkişi raporu ile 26.10.2015 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın sevk ve idaresinde ki aracın niteliği, yükü ve seyir halinde olduğu trafik akışına göre süratin ayarlamaması ile yol ve trafik şartlarına göre aracın uygun kullanılmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, ...'in ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak; 1.CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde ''Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar'' ın gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş olmasına rağmen, somut olayda lehe hüküm talebinde bulunan sanık hakkında, TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmaması hususunun kararda tartışılmaması, 2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanunun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ile (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 3.Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfının belirtilmesi ve kazaya karışan aracı sürme yetkisi veren sınıf ile sınırlı olarak sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, sanığın, (E) ve (D) sınıfı ehliyetinin bulunması ve yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki kamyon ile yapması nedeniyle kamyon kullanacaklara verilen ehliyet sınıfı ile sınırlı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınması yerine 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin amacına aykırı şekilde sanığa ait (E) ve (D) sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerleAnkara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.