Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11127 E. 2024/4092 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/161 E., 2016/56 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3,62/1 ve 53/6.maddeleri gereğince 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30.07.2014 günü saat 05.25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olmadığı, 70 km/s hız sınırının bulunduğu, üç şeritli, 11.5 metre genişliğinde, düz ve eğimli asfalt yolda seyir halindeyken, aynı istikamette ön ilerisinde seyir halinde olan katılan ...'ın idaresindeki araca arkadan çarpması neticesinde katılan ...'ın aracında yolcu olarak bulunanlardan ...'ın öldüğü, katılan ...'ın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 3.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağı ile Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 14.11.2015 tarihli raporda; sanığın 2918 sayılı karayolları trafik kanununun 84. maddesinde yer alan trafik kusurlarından (84/1-d) "Arkadan çarpma" kuralını ve (56/1-c) "Sürücüler önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden izlemek zorundadırlar" kurallarını ihlal etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılan ...'ın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, ancak; 1.Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 1,00 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kazadan yaklaşık 30 saat sonra yapılan ölçüm sonucuna göre 0 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kaza anında ise alkollü olup olmadığına ilişkin raporun olmadığı gibi sanığın alkollü olduğuna dair dosyaya yansıyan ve itibar edilir nitelikte bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Manavgat 2.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.