Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11091 E. 2024/6223 K.

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/11091
Karar No
2024/6223
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/1144 E. 2015/900 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığına, takdiri indirim uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ölene çarpmadığına, kararın bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 23/05/2013 günü saat 16.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile yerleşim yerinde iki yönlü sokak üzerinde park halinde bulunan aracına binerek manevra yaptığı sırada aracın manevra alanında bulunan 1914 doğumlu yaya ...'ye çarpması sonucu mağdurun 28/05/2013 günü trafik kazası sonucu genel beden travmasına bağlı ekstremite, yüz kemik kırıkları ile birlikte gelişen komplikasyonlar (akciğer enfeksiyonu) sonucu öldüğü, travma ile illiyet bağının bulunduğu tespit edildiğinin bildirildiği keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporlarında sanığın kusurlu olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, mahkemece sanığın cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR 23.05.2013 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.05.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4) ve ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi; Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının üçüncü paragrafına "50/4" ve "910 gün" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/11091, K. 2024/6223, T. 06.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-11091-e-2024-6223-k-c3bcd758a529