Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10402 E. 2024/2385 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/284 E., 2016/291 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiye TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; ceza miktarının fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine gerektiğine ve re'sen gözetilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 07.04.2015 günü saat 20.50 sıralarında meskun mahal dışı, 110 km/saat hız sınırının bulunduğu, iki şeritli, yedi metre genişliğindeki, aydınlatmanın bozuk olduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda, saat 21.10'da yapılan ölçüme göre 1.01 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek, seyir istikametine göre sağ tarafta bulunan ağaca çarparak yol dışı kalması neticesinde kamyonette yolcu olarak bulunan ...'nin öldüğü olayda, dosya kapsamında... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 11.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre,1.00 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kazadan yaklaşık 20 dakika sonra yapılan ölçüm sonucuna göre 1.01 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dikkat alındığında, sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve sanığın cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.UYAP sisteminden yapılan sorgusunda ''B'' ehliyeti olduğu görülen ve kaza tespit tutanağında ''E-D'' ehliyeti olduğu belirtilen ve olay tarihinde idaresindeki kamyonet ile kaza yapan sanığın, suç tarihinde geçerli ve yeterli sürücü belgesi olup olmadığı araştırılmadan, onaylı örneği dosyaya getirtilmeden ve sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden sanığa ait sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.