Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10117 E. 2024/2348 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/978 E., 2016/148 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu hatalı kusuru tayini ile beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulmasına, fazla ceza tayinine ve şartları bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nın 51 maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5 maddesinde düzenlenen müesseselerin hakkında uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sürücü belgesi bulunmayan sanık sürücü ...'ün sevk ve idaresindeki traktörü ile meskun mahal içerisinde, gidiş ve geliş olmak üzere iki yönlü, asfalt kaplama cadde üzerinde Balpınar istikametine doğru seyri esnasında istikametine göre yolun sağından soluna doğru karşıya geçmek amacıyla aniden kaplamaya inen yaya küçük ...'e çarpması sonucu sanığın tali kusuru ile yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, dosya kapsamında alınan bila tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Lehe hükümler talebi olmayan ve daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 50 maddesinin karar yerinde tartışılmaması ve 5271 sayılı CMK'nın 231 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmaması hususunda esas mahkemenin kabulü yerinde bulunduğundan tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-Sanık hakkında temel ceza belirlenirken dayanak madde olan 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Batman 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (1) numaralı paragrafında yer alan "5237 sayılı yasanın 85 maddesi uyarınca" ibaresinin hükümden çıkartılması ile yerine "5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi ve hükmün sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin (6) numaralı paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.