Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10035 E. 2023/4194 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1197 Esas 2015/967 Karar SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/1197 Esas, 2015/967 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...’un temyiz isteği; 1-Verilen mahkumiyet kararının usul ve Yasaya aykırı olduğuna, 2-Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 3-Suç işlediğine dair kesin inandırıcı her türlü şüpheden uzak delil olmadığına, 4-Hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına, 5-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir. Sanık ...’in temyiz isteği; 1-Verilen mahkumiyet kararının usul ve Yasaya aykırı olduğuna, 2-Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 3-Suç işlediğine dair kesin inandırıcı her türlü şüpheden uzak delil olmadığına, 4-Hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına, 5-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. Yerel Mahkemenin Kabulü;"Sanıkların yakalandığı zaman düzenlenen 03/05/2014 tarihli tutanak, sanıkların yanlarında tutanakta bahsi geçen kürek, ucu sivri metal, kazma ve dedektör ile yakalanmış olmaları, sanıkların yakalandığı yerde yeni kazılmış bir çukurun bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerlerine atılı define aramak amacıyla kazı yapmak suçunu işledikleri anlaşılmışltır. Sanıklar savunmalarında her ne kadar mantar toplamak amacıyla olay yerinde bulunduklarını ve sanık ... tarafından yeni alınan dedektörü denemek amacıyla dedektörü yanlarında bulundurduklarını ifade etmiş iseler de; bu yöndeki savunmaları samimi, gerçekci ve makul görülmemiştir, zira mantar toplamak ve dedektörü denemek amacıyla yapılan bir gezintide kürek, kazma ve sivri uçlu demirin sanıkların yanlarında bulunmasının hem savunma ile ölçüşmediği hemde hayatın olağan akışına aykırı olduğu kanaatine varılmış, üstelik sanıkların yeni kazılmış bir çukurun yanında yakalanmış olmaları hususuda define bulmak amacıyla kazı yaptıkları yönündeki kanaati kuvvetlendirmiştir. Açıklanan nedenler doğrultusunda sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri anlaşılmış Afyonkarahisar İl Kültür ve Turizim Müdürlüğünün 23/06/2015 tarih 2516 sayılı yazısından söz konusu alanın tarihi sit alanı içersinde kalıp kalmadığı hususunun net olarak belirlenmemiş olmaması nedeni ile sanıkların cezasında indirime gidilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. " B. Sanık ... savunmasında;"Arkadaşım İsmail'in ifadeleri doğrudur olay onun anlattığı gibi gelişti. arkadaşım ... beni olay günü aradı mantar toplamaya gideceklerini söyledi. Suçlamaları kabul etmiyorum. beraatimi talep edilyorum dedi." şekline beyanda bulunmuştur. C.Sanık ... savunmasında; "... olay günü kendisinde bir dedektör olduğunu söyledi aynı gün diğer arkadaşlarla birlikte mantar toplamaya gidecektik. Hem mantar toplamak hemde dedektörü denemek amacıyla olay yerine gittik. suçlamayı kabul etmiyorum beraatimi talep ediyorum dedi." şekline beyanda bulunmuştur. IV. GEREKÇE 03.05.2014 günü saat 15:30 sıralarında jandarma görevlilerine kaçak kazı yapıldığı ihbarı üzerine görevlilerce olay mahalline gidildiği, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı diğer sanıkların olay mahallinde bulunduğu, olay yerinde yaklaşık 75 cm derinliğinde bir çukurun yeni kazılmış olduğu, bu çukurun yaklaşık bir metre uzaklığında 1 adet sap kısmı 32 cm uç kısmı 26 cm uzunluğunda olan metal kazma, 1 adet biri ucu yassı, diğer ucu v şeklinde olan 155 cm uzunluğunda manila diye tabir edilen demir, 1 adet ahşap sap uzunluğu 123 cm, uç demir kısmı 32 cm uzunluğunda olan kürek, 1 adet T şeklinde 112 cm ve 36 cm uzunluğunda ucu sivri olan demir, 1 adet 114 cm uzunluğunda siyah renkli White's DFX marka tutma kol yerinde dijital ekranı ve yuvarlak biçiminde dedektör tablası bulunan dedektör cihazı, 1 adet ahşap sap uzunluğu 120 cm uç demir kısmı 37 cm uzunluğunda olan kazma olduğunun görüldüğü, sanıkların malzemelerin kendilerine ait olduğunu beyan ettikleri ve sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında mantar toplamaya geldikleri ve yanlarında bulunan dedektörü denemek amacıyla suça konu yere gittiklerini ve kazı yaptıklarını beyan ettikleri, olay öncesi yapılan ihbar, sanıkların yanlarında getirmiş oldukları malzemeler ve olay mahallinde sanıklar tarafından açılmış yeni çukur olması dikkate alındığında savunmaların hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmekle, mahkemece sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile 74/1-2.cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanıklar hakkında kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/03/2013 tarihli, 2012/2-1500-2013/95 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, güvenlik tedbiri niteliğindeki bu hususun, kazanılmış hakka konu olmaması nedeniyle infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2014/1197 Esas, 2015/967 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde karar verildi.