Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2017/5154 E. 2018/1543 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede; 1-Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 1.31 promil alkollü olarak araç kullandığı yapılan trafik kontrolünde tespit edilen sanığın almış olduğu alkolün derecesi gözetilerek, hak ve nesafete uygun bir cezaya hükmedilmesi yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi, 2-Trafik ekiplerince yapılan alkol denetiminde 1,31 promil alkollü olduğu tespit edilip, pişmanlığını dile getiren, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden, zapta geçirilmiş olumsuz bir tavrı ile sabıkası bulunmayan sanık hakkında, “sanığın dosyaya yansıyan kişiliği, nedamet hissinin olmayışının gözlemlenmiş oluşu, olayın oluşundaki tüm argümanlar birlikte değerlendirilerek, sanığa verilen cezaya ilişkin erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesi uygulandığında ilerde bir daha suç işlemeyeceğine dair mahkememizde olumlu kanaat hasıl olmadığından” şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle CMK'nın 231/5, TCK'nın 51. ve 50. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi , Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.