Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/6700 E. 2013/28360 K.

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Öldürme Hüküm :TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura; katılan vekilinin eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü gündüz saat 15:30 sularında açık havada, meskun mahalde, bölünmemiş, 2 yönlü, 7 metre genişliğindeki yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille seyir halinde bulunan sanığın, önünde aynı istikamete doğru seyreden katılan ...'un, seyrine göre sol taraftaki... Kereste Fabrikasına dönüş yapmak üzere manevra yaptığı esnada, otomobilin sol arka kısmına, 27 metre fren izi bırakarak çarpması şeklinde gelişen ve 1 kişinin ölümü, 1 kişinin nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; kaza tespit tutanağı, soruşturma aşamasında dosyanın tevdi edildiği trafik polisi bilirkişi tarafından düzenlenen 20.09.2009 tarihli bilirkişi raporu ve trafik polisi refakatiyle yapılan keşif sonrası düzenlenen 07.04.2010 tarihli bilirkişi raporlarının oluşa uygun ve sanığın tam kusurlu olduğu, bu itibarla; suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayini, Kabule göre de; 1- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde uygulama maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine 52/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.