Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/4562 E. 2013/23400 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay nedeni ile ölenin yasal mirasçıları olan ... ve ... şikayetçi olmadıklarını ancak davaya katılmak istediklerini beyan etmeleri üzerine katılmalarına karar verilmişse de, CMK'nın 237/1. maddesi gereğince katılma kararı bir hüküm doğurmayacağından, gerekçeli karar başlığında mağdurlar ... ve...'nin katılan olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir. Kazanın oluşumunda asli kusurlu olan ve mahkemece de kusuru bu şekilde kabul edilen sanığın temel cezası belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerindeki ölçütler de gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" kıstası uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde "suç sebep ve saikleri'' kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi, 2-Güvencenin 5271 sayılı CMK'nın 113, 115. maddeleri gereğince geri verilmesi yerine cezadan mahsubuna karar verilmesi, 3-Sanığın adli sicil kaydına konu sabıka ilamının suç tarihi itibariyle silinme koşullarının oluştuğu, ölenin yakınlarının dosyaya yansıyan şikayetlerinin bulunmaması, ölenin babasının beyanına göre, sanığın maddi zarar olarak kendilerine 15.000,00 TL ödediği, hükmün 2. bendinde sanığın yargılama sırasındaki iyi halinden bahsedilmesi, diğer şartlar itibariyle hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmamasını gerektirecek şartların bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında temel cezanın belirlenme kriterleri olan "sanığın üzerine atılı suçu işleyiş şekli, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı, kazanın meydana geldiği yer ve zaman, suç konusunun önemi, sanığın geçmişi, katılan tarafın şahsi hak taleplerini saklı tutmaları" sebeblerine dayanılarak CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.