Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/1609 E. 2013/19855 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-a-b, 22/3, 53/1 maddeleri uyarıncamahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak; Sanığın kullandığı, "bali" tabir edilen uçucu maddenin, emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare etme kabiliyetini etkileyip etkilemediği hususunda saptama içeren bir rapor ya da belge bulunmadığı halde, olay anından yaklaşık bir saat sonra koklamak suretiyle yapılan tespite dayanılarak sanık hakkında tayin edilen cezada TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması, Kabule göre de; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2- Taksirle işlenen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden sanığın TCK’nın 53/1 maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına kararı verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.