Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/14135 E. 2013/20917 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-4, 62/1, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Şikayetçi olduğunu beyan etmelerine rağmen katılma hakkı hatırlatılmayan şikayetçiler ..., ..., ... ve ..... 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz haklarının bulunduğu kabul edilerek, yaralanmaları nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradelerini ortaya koyan şikayetçilerin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile seyri sırasında 4 yönlü ana yol tali yol kavşağına geldiğinde, kendisine DUR işaret levhası bulunduğu halde, kavşakta karşı istikamete gitmek istediği sırada, aracının ön tampon ve ön kısmı ile, kavşağa sağından giren minibüse aracının sol yan arka kısmı ile çarpması sonucu 20 kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda; asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.