Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2013/11185 E. 2013/30283 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm :Taksirle yaralama suçundan;TCK'nın 89/1, 2-b-d-e, 22/3, 62, 52/4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet. Trafik Güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/3-2, CMK'nın 231 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunda ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Taksirle yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Katılana ait Osmaniye Devlet Hastanesince düzenlenen 25.05.2012 tarih ve 732 nolu raporda, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaralandığı bildirilmesine rağmen mahkemece, katılanın hayati tehlike geçirip vücudunda kırık meydana geldiği gerekçesi ile alt sınırdan uzaklaşıldığının belirtilmesi, Kabule göre de; 1) 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b-d-e.maddesinden sonra uygulanması, 2) Herhangi bir gerekçe gösterilmeden TCK 22/3 maddesi gereğince en üst hadden artırım yapılması, 3) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın tayininde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan "kastın ağırlığı" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.