Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/9264 E. 2013/2173 K.

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 31/2, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin sanığın 18 yaşından büyük olmasına rağmen TCK'nın 31/2 maddesinin uygulandığına, bilnçli taksirin koşullarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 7. paragrafında "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "50/4" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.01.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY: Suça sürüklenen çocuk 14 yaşında olup, babasına ait araçla arkadaşlarını gezdirirken direksiyon hakimiyetini kaybetmiş, takla atan ... kaldırımda yürüyen yayanın üzerine düşerek yayanın ölümüne neden olmuştur. Suça sürüklenen çocuğun tam kusurlu olduğu da dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece temel cezanın tayininde bir bakıma yaşı nedeniyle sanığın cezasından yapmak zorunda olduğu indirimi de gözetmek ve kanuni bir indirim nedenini sanık aleyhine olacak şekilde uygulamak suretiyle temel ceza azami oranda tespit edilmiştir. Dairemizin benzer olaylardaki uygulamaları nazara alındığında temel ceza en üst oranda tayininin oluşa ve TCK'nın 61/1. maddesindeki ilkelere uymadığını düşündüğümüzden, çoğunluğun aksi yönde oluşan kabulüne katılmamaktayız.