Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/6871 E. 2012/23145 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-d-son, 62/1, 52/1-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Meydana gelen kazada yaralanan müşteki hakkında düzenlenen 07/03/2007 tarihli raporda, müştekinin, yüzünde sabit iz oluşacak, kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi orta derecede olacak ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak derecede yaralandığı belirtilmiş olmasına karşılık, sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 89/2-a-b-d maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 89/3-d maddesi gereğince, cezalandırılmalarına karar verilmeleri, 2- Yargılama sürecindeki davranışları ve suç işleme eğilimi lehine değerlendirilen ve alınan ifadelerinde, müştekinin tüm masraflarını giderdiklerini beyan eden sanıklar tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmemiş olduğu anlaşılmakla, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda, müşteki tarafın basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanıklara, bu zararı karşılamaları hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, 3- Yargılama giderlerinin sanıklardan sarfına neden oldukları ölçüde, katılan lehine takdir edilen vekalet ücretinin ise sanıklardan eşit oranda tahsil edilmesi gerektiğinin, gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin ve Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.