Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/6374 E. 2013/164 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-d maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezası olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; Mağdurun işlettiği içkili lokanta önünde telefon ile konuştuğu sırada sanığın idaresindeki aracı mağdurun üzerine sürdüğü, mağdurun geriye kaçtığı bunun üzerine arabayı durduran sanığın tekrar mağdurun üzerine arabasını sürerek çarpması sonucu, mağdurun yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığı olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’ nın 87/1-c maddesinde yazılı suçu oluşturduğu ve davaya bakma görevinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesinin görevine girdiği ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüdüğünden hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmasına, 07.01.2013 tarihinde isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.