Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/5556 E. 2012/26999 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, cezanın ağır olduğuna ve hakkındaki cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Olay günü havanın karardığı saat 17:10 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki minibüsü ile kavşak alanına yaklaştığı halde hızını azaltmadığı ve dikkatsizce seyrettiği, kavşak alanında yolun sol tarafından yola inip karşıya geçmek isteyen yaya mağduru gördüğünde frene bastığı, ancak hızı nedeni ile duramayarak yayaya çarptığı ve yaya mağdurun hayati tehlike geçirecek, kırığı hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek nitelikte yaralanmasına neden olduğu, böylece sanığın taksirle yaralama suçunu işlediği ve olayda bilinçli taksir halinin olmadığı; mahkemece de oluş bu şekilde kabul edildiği halde, müştekinin 02/11/2007 tarihli kolluk ifadesinde, olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesinin sanığın TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibi şikayete tabi olan taksirle yaralama suçu nedeniyle cezalandırılmasına engel oluşturması, müştekinin 23.11.2007 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesinin, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme niteliğinde olup bunun mümkün olmaması ve TCK'nın 73. CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nazara alınmaksızın, sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkındaki davanın şikayet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 73 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 12.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.