Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/3734 E. 2013/2576 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-a-b, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 03.03.2008 tarihli keşif tutanağı katip tarafından imzalanmamış ise de tutanağın hakim tarafından imzalanması ve sahteliğinin de iddia edilmemiş olması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın adli sicil kaydında bulunan, İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.05.2005 tarih, 2004/902 Esas, 2005/453 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. ... hakkında Ceyhan Devlet Hastahanesinin 11.12.2007 tarihli raporunda, mağdurun vücudunda hayati fonksiyonlara etkisi 2. derecede olan kırık ve hayati tehlike bulunduğu, duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan bir durum olmadığı bildirilmesine karşın aynı hastanenin 05.05.2008 tarihli raporunda vücutta kırık bulunmadığı, hayati tehlike geçirmediği, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan bir durum şu anda mevcut ibaresine yer verilmesi ve karar gerekçesinde de mağdurda 75 dB nörosensöriel işitme kaybı meydana geldiğinin kabul edilmesi karşısında maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanması açısından Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınarak raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.