Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/32844 E. 2013/25180 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2012/32844
Karar No
2013/25180
Karar Tarihi

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Beraat. 2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nın beraatine; sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılanlar vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, sanığın hızlı ... kullandığına ve kazayı önlemeye yönelik tedbir almadığına, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanık hakkında hükmolunan ceza süresine göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddeleri gereğince REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik incelemeye, bilirkişi raporlarına ve kusur durumuna ilişkin; katılanlar vekilinin de, oluşa göre, sanığa daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Temel cezanın tayini sırasında uygulanması gereken kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafının başına “5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2012/32844, K. 2013/25180, T. 11.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2012-32844-e-2013-25180-k-46e98efbad01