Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/32599 E. 2013/19314 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 22/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet ve ceza verilmesine yer olmadığı Taksirle öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, üst Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 22/6.1. cümlesinin uygulanabilmesi için taksirle hareket sonucu neden olunan neticenin, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması gerektiği, ölenin amcası olan sanığın taksirle yeğeninin ölümüne sebebiyet verdiği olayda anılan maddede öngörülen koşulların oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca yazılı şekilde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kabule göre de; 1.) Sanık hakkında ceza uygulaması yapılmaksızın doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2.) 5271 sayılı CMK'nın 325 ve 327. maddelerindeki düzenleme karşısında, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilen sanık aleyhine, sadece kendi kusurundan ileri gelen giderler dışında yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğinin, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerekeceğinin gözetilmemesi, 3.) Hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY Sanık, ölen küçük ...'ün amcasıdır. Olay sonrası ve yargılama aşamasında ölenin annesi ... "ölüme sebep olan sanık ... ile eşi ve çocukları aynı evde bir arada yaşıyoruz" şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemenin TCK'nın 22/6. maddesini sanık lehine uygulaması kanunun amacı nazara alındığında yerindedir. Nitekim dairemizin 08.03.2012 tarih ve 2011/21939 esas ve 2012/6701 sayılı kararıda aynı doğrultudadır. Bu durumda artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede sanığın mağdur olduğu ve mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına dair uygulamasının yerinde olduğunu düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma düşüncesine katılmıyoruz.