Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/30747 E. 2013/19008 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 1- Taksirle yaralama suçundan; TCK'nın 89/4, 22/3. 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. 2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/2, 53/1-a-b-c-d-e maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın olay günü gece saat 23.00 sıralarında, yönetimindeki kamyoneti ile yerleşim yeri sınırları içinde bulunan cadde üzerinde seyir halinde iken, önünde seyreden aracı sağ tarafından hızlı bir şekilde geçmek isterken bu araca çarparak maddi hasarlı trafik kazasına neden olduğu, ancak kaza mahallinde durmayıp kaçmak isterken, bu kez de ileride yol kenarında yeşil ışığın yanmasını bekleyen yayalara çarparak iki katılanın 3. ve 5. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu, sanığın burada da beklemeyip olay yerinden kaçtığı, ancak plakasını düşürmesi ve polis ekiplerinin takibi ile yakalandığı, kazadan yaklaşık 50 dakika sonra yapılan ölçümde 1.43 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi şeklinde gelişen olayda sanığın iki ayrı eylem nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesinde, sanığın taksirinin yoğunluğuna ve meydana gelen zarar göre, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininde ve bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun kabulünde isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi atfına yer verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıverilen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan temel cezanın belirlendiği ikinci paragrafına “179/2.” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 179/3. maddesi yollamasıyla” ibaresinin ilave edilip hüküm fıkrasının beşince paragrafının da “Sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, c ve e bentlerinde belirtilen haklarından, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.