Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/26765 E. 2013/18457 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 58/6, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yönetimindeki aracı ile zik zak çizerek seyrettiği için görevli polis ekiplerince durdurulan, yapılan ölçümde 335 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede; Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 335 promil alkollü olarak kullandığı aracı ile ani duruş kalkışlar ve zik zaklar çizerek tehlikeye neden olduğu teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilip, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme yapıldığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.02.2008 tarih, 2007/517 esas ve 2007/39 sayılı ilamının, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 305/1-2 maddeleri uyarınca kesin nitelikte olan 1.800. TL adli para cezasına ilişkin olduğu halde, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle cezanın 81 gün hapis cezası olarak çektirildiğinden bahisle tekerrüre esas alındığı görülmüş ise de, 5275 sayılı Kanunun 106. ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkındaki asıl cezanın miktarı itibariyle tekerrüre esas alınamayacak olan adli para cezası olduğu, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle, hapis cezası olarak yerine getirilmesinin tekerrüre esas alınmasını gerektirmeyeceği, ancak sanığın tekerrüre esas başkaca mahkûmiyetleri bulunduğu, bu nedenle sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkalarından en ağır olanının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen, sanığın velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaya yönelik hakları konusunda bir karar verilmemiş olması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına ilişkin bendin çıkarılıp yerine sanığın Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2008 gün ve 2008/285 Esas, 2008/574 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu saptandığından cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinin uygulanmasında kazanılmış hakkının gözetilmemesi hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin sekizinci ve dokuzuncu paragraflarının da “Sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, c ve e bentlerinde belirtilen haklarından, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.