Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/15101 E. 2013/4674 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2, 62, 52. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, illiyet bağına ve beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1.) Katılan hakkında Adli Tıp Kurumu Konya Şube Müdürlüğünce düzenlenen 23.12.2008 tarihli adli raporda, olay nedeniyle yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokmadığının, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede kemik kırığı oluşturacak şekilde olduğunun belirtilmesi karşısında; mağdurdaki kemik kırığı nedeni ile 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca sanığın cezasında 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, bir tam kat artırım yapılarak fazla ceza tayini, 2.) 5237 sayılı TCK'nın benimsediği gün para cezası sisteminde, adli para cezasının tam gün sayısı belirtilerek hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde ay üzerinden hükmedilmesi, 3.) Sanık hakkında tayin olunan temel cezada TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken uygulanan bendin ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 4.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “6 AY” ibaresinin, “180 TAM GÜN” şeklinde değiştirilmesine, hüküm fıkrasının 2. ve 3. paragraflarının çıkarılarak yerine “Katılanın yaralanmasının vücutta kemik kırığı oluşturacak derecede olması nedeniyle sanığa verilen cezanın TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında arttırılarak 270 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına; Sanığın suçunu ikrarı ve duruşmadaki iyi hali gözetilerek TCK'nın 62. maddesi gereğince verilen cezasının 1/6 oranında indirilmesi ile sanığın 225 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla sanığın NETİCETEN 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.