Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/3814 E. 2011/6440 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 50/3. maddeleri uyarınca mahkümiyet,

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki araçla karayolunda seyir halinde iken yayalara çarpması sonucu meydana gelen kazada, şikayetçilerin basit tıbbi müdahale ile tedavi olabilecek şekilde taksirle yaralanmasına sebebiyet vermek şeklinde belirlenen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 89/1. maddesi delaletiyle 89/4. maddesinde düzenlenen "Fiilin birden fazla kişinin yaralanmasına neden olması halinde, altı aydan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur." hükmü kapsamında kaldığı, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 10. maddesinde yer alan" Kanunların ayrıca görevli kıldığı haller saklı kalmak üzere, iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezaları ve bunlara bağlı adli para cezaları ile bağımsız olarak hükmedilecek adli para cezalarına ve güvenlik tedbirlerine ilişkin hükümlerin uygulanması, sulh ceza mahkemelerinin görevi içindedir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu cihetle, görevsizlik kararı yerine yazılı şekilde karar verilmesi Kanuna aykırı, Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.