Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/24341 E. 2012/19173 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2011/24341
Karar No
2012/19173
Karar Tarihi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğincemahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, adli tıptan rapor aldırılması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararında Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ile hükme esas alınan ve reddedilen delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğu ve sonuca nasıl ulaşıldığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, sanık savunması, müşteki ve tanık anlatımı, kusur raporu, kazanın oluş şekli ile sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi gösterilmemek suretiyle yasal gerekçeden yoksun hüküm kurulması, 2- Taksirli yaralama suçunda temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin edildikten sonra aynı Kanunun 89/2-b maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden doğrudan TCK 89/2-b maddesi ile hüküm kurulması, 3- Sanık müdafiinin, lehe yasa hükümlerinin uygulanması talebi, takdiri indirim hükmü ve taksitlendirmeyi de kapsadığı halde bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, 4- Gün olarak tayin olunan para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesinde kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, 5- Sanığa isnat edilen suçun 5271 sayılı CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında sanığın ve müştekinin uzlaşmak isteyip istemediklerinin sorulmadan ve usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davası açıldığı, buna göre, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, 6- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması, Kanuna aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/24341, K. 2012/19173, T. 20.09.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2011-24341-e-2012-19173-k-b7e51c819dfc