Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/23694 E. 2012/20736 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/23694
- Karar No
- 2012/20736
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/4, 50, 52/4. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı mahkemece değerlendirilmemiş ise de; dosya kapsamına göre katılanın zararının giderilmemiş olduğu dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.01.2006 yerine 04.03.2006 olarak yanlış yazılması, 2) 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca tayin olunan temel cezadan kusur oranına göre indirim yapılmasına yasal imkan bulunmadığı gözetilmeden anılan Kanunun 22/4. maddesine yanlış anlam verilerek indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, 3) Sanık hakkında verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi ve taksitlendirilme sırasında uygulama gerekçelerinin belirtilmemesi, 4) İddianamede talep edildiği halde, tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanığın sürücü belgesinin, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunun tartışmasız bırakılması, 5) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanağı olan TCK'nın 50/4-a ve 52/2. maddelerinin yazılmaması ve taksit aralıklarının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.