Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/23103 E. 2012/17313 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2011/23103
Karar No
2012/17313
Karar Tarihi

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK’nın 89/1, 50/1-d, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Aynı nitelikteki suçtan mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı Kanunun 50/1-d maddesindeki "belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama" seçenek yaptırımının, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde "belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde yada zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler." şeklinde açıklanmasına göre, fail için işlediği suçta kriminojen ortam oluşturan yer ve faaliyet olarak algılanması gerekirken 5237 sayılı Kanunun 53/6. maddesindeki hak yoksunluğu yaptırımı ile karışacak ve ehliyeti geri almadan nasıl uygulanacağı yönde infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. MUHALEFET ŞERHİ: Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının çevrildiği seçenek tedbirinin işlenen suçla bağlantılı olduğu görülmekle ve tedbirle birlikte sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinden, kararın bozulması gerektiği yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2011/23103, K. 2012/17313, T. 10.07.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2011-23103-e-2012-17313-k-afa9dfa3a2bf