Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/22248 E. 2012/15768 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, Suç üstlenme Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 89/4,53/6, 51/1, 51/3. maddelerigereğince mahkumiyet. 2- Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın270/1, 53/6,51/1, 51/3. maddeleri gereğincemahkumiyet. Taksirle yaralama ve suç üstlenme suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, aracı kendisinin kullanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, müştekilerin ilk ifadelerini değiştirmelerine rağmen gerçeğe aykırı şekilde karar verildiğine, aracı kullananın sanık ... olduğuna, sanıklara zararı giderme imkanının tanınmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında tayin edilen 1 ay (30 gün) hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Kabule göre de; Kasten işlenebilen bir suç olan suç üstlenme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin, geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.