Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/5420 E. 2024/7007 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/963 Esas, 2023/965 karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/176 E., 2020/335 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: KARAR I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2014/07994 ve 2018/07061 sayılı tasarım tescillerinin bulunduğunu, davalı Şirketin ise 2019/00611 sayılı oda termostatı tasarımı için davalı Kuruma başvurduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa davalı firmanın müvekkiline ait tasarım ürününün birebir aynısını taklit etmek suretiyle birebir benzer mahiyette olan ürünü (termostat) ... markası adı altında S 20 model ürünü ile satışa sunduğunu, davalı yetkilisinin müvekkili firmanın eski çalışanı olduğunu, tasarımın müvekkili firmaya ait olduğunu bildiğini ve taklit ürünü Çin’den ithal ettiğini, davaya konu oda termostat tasarımının yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadığını, iki tasarımın ayniyete varacak derecede benzer olduğunu, bilgilenmiş kullanıcı gözünde davaya konu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerini haiz olmadığını, bütünsel izlenimin çok benzer olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, davalıya ait 2019/00611 sayılı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin oda termostatlar alanında faaliyet gösterdiğini, Çin üzerinden yaygın şekilde kullanılan bir oda termostatı olan ... S 20 modelini 2019 yılı itibariyle imal ettiğini, davacının müvekkili hakkında Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu, alınan arama kararı neticesinde ürünlerin toplatıldığını, Başsavcılığın daha sonrasında alınan bilirkişi raporları ve incelemeler neticesinde ürünlerin herhangi bir şekilde taklit olmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verdiğini, davanın yasal süresi içinde açılmadığını, yaygın olarak kullanılmakta olan ürünlere ait kasaların yaygın kullanıma dayalı olarak birbirine kalıp olarak benzemesinin gayet normal olduğunu, müvekkili şirketin önünü kesmek için birçok çaba sarf eden davacının kötü niyetli olduğunu, dava konusu tasarımın özgün bir nitelik taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı Türkpatent vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerini taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince, her iki taraf tasarımının da kenarları yuvarlatılmış dikdörtgen form yapısına sahip olup davalıya ait tasarım ile davacıya ait redde mesnet tasarımlar arasında bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yeterince uzaklaşabilecek bir farklılık bulunmadığı, davalıya ait tasarımın “yenilik” vasfını barındırdığı kabul edilse bile her iki tasarımın da dış yüzeyi, malzeme seçimi, genel formu, ayar butonu formu, formun kendi içerisindeki oranları ve buna benzer tüm özellikleri açısından büyük oranda benzer olduğu, iki tasarım arasındaki tek farkın tasarımların konumlandırılış biçimleri ve dolayısıyla ürünlerin ayaklarından ibaret bulunduğu, bu durumun ise alternatif tasarımların çeşitliliği de göz önüne alındığında, dava konusu tasarıma yeterli ayırt ediciliği katmadığı, karşılaştırılan bu tasarımların bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim itibariyle benzer oldukları, dava konusu 2019/00611 sayılı tasarımın itiraza mesnet gösterilen tasarımlar karşısında bilgilenmiş kullanıcı nezdinde genel izlenim olarak benzer bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline, davalı şirkete ait 2019/00611 sayılı tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalı TÜRKPATENT vekilince istinaf edilmiştir. IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Bölge Adliye Mahkemesince, içinde tasarım uzmanı da bulunan bilirkişi heyetince hazırlanan raporda dava konusu tasarımın yenilik özelliğini haiz olmadığının açıklandığı, söz konusu raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, buna göre dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı gerekçesiyle davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ İNCELEMESİ 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalının tasarım başvurusuna davacının yaptığı itirazın reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 77 nci maddesi. 3. Değerlendirme Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Türk Patent ve Marka Kurumu'nun temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.